Być człowiekiem to być odpowiedzialnym, 
oraz mieć poczucie,
że kiedy kładziesz własny kamień,

przyczyniasz się do budowy świata.
Saint Exup
éry

 

 

 

 

Naucz mnie, Panie,

patrzeć na ten świat

i oceniać go jako dzieło Twoje,

do którego kontynuacji

powołałeś także człowieka.

 

Daj mi nadto kontemplować ten świat,

jako wyraz Twojej miłości do ludzi,

a równocześnie w coraz większym stopniu

włączać się aktywnie w jego przekształcanie.

Spraw, by moja praca zbliżała mnie do Ciebie.

Buduj lepszy świat

UWIELBIAJ BOGA RADOŚCIĄ PRACY CODZIENNEJ

Jest nieraz człowiek, który w swej pracy odznacza się mądrością, wiedzą i dzielnością, a udział swój musi on oddać człowiekowi, który nie włożył w nią trudu. To także jest marność i wielkie zło. Koh 2,21

* * * * *

Zbyt często człowiek jest traktowany jak narzędzie, które musi kosztować jak najmniej i produkować jak najwięcej. św. Jan Paweł II

Pracuj, jakbyś nigdy miał nie umrzeć, módl się i działaj, jakbyś miał umrzeć natychmiast. G. Borsara

Nic tak nie służy szczęściu, jak zastąpienie zmartwienia pracą. M. Maeterlinck

Lata szczęśliwe są latami zmarnowanymi, praca postępuje tylko w cierpieniu. Marcel Proust

Głód nie nawiedza nigdy domu pracowitego człowieka, zagląda doń tylko przez okno. Benjamin Franklin

Bóg nie potrzebuje naszej pracy, ale naszego posłuszeństwa. św. Jan Chryzostom.

Praca jest widzialną miłością. Khalil Gibran

Bóg sprzedaje mądrość za pracę i cierpienie. Przysłowie ukraińskie

Skup wszystkie swoje myśli na pracy, którą się zajmujesz. Promienie słońca nie palą, dopóki nie przejdą przez soczewkę. Aleksander Bell

Nie praca jest hańbą, ale próżniactwo. Hezjod

Praca jest wynikiem konieczności zewnętrznej. Twórczość jest wynikiem konieczności wewnętrznej. Przed każdym człowiekiem stoi wybór – tworzyć czy tylko pracować. Bolesław Piasecki

 «  1  2  3  4  [5]  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  » 

Powrót

 

 

Praca

jest podstawowym

powołaniem człowieka

na tej ziemi. św. Jan Paweł II

 Praca ma dopomagać człowiekowi do tego, aby stawał się lepszym i duchowo dojrzalszym, aby mógł spełnić swoje powołanie. Ostatecznie celem pracy, jakiejkolwiek pracy spełnionej przez człowieka, pozostaje zawsze sam człowiek. św. Jan Paweł II

Praca fizyczna, którą Boska Opatrzność nakazała ludziom wykonywać, także po grzechu pierworodnym, dla dobra ich ciała i duszy, przekształca się niekiedy w narzędzie zepsucia; nieożywiona materia wychodzi z fabryki uszlachetniona, ludzie zaś psują się tam i stają się gorsi. papież Pius XI

Człowiek stworzony na obraz Boży winien współpracować ze Stwórcą w udoskonalaniu dzieła stworzenia i wyciskać na ziemi to znamię duchowe, które sam otrzymał. Wyposażając człowieka w rozum, zdolność myślenia i odczuwania. dał mu Bóg narzędzia, przy pomocy których człowiek ma wykańczać i doskonalić dzieło rozpoczęte przez Boga: każdy, kto zajmuje się pracą, czy to będzie artysta, czy rzemieślnik, przedsiębiorca, robotnik, czy rolnik, w pewien sposób stwarza. Człowiek pochylony nad stawiającym mu opór tworzywem wyciska w nim jakby ślad siebie samego, a równocześnie ćwiczy swoją wytrwałość, charakter, umiejętność myślenia. papież Paweł VI

Praca ma w sobie coś obosiecznego: obiecując pieniądze, użycie i potęgę, pobudza jednych do egoizmu, a innych do buntu; wyrabia poczucie obowiązku, sumienność zawodową i miłość bliźniego. Chociaż praca jest zracjonalizowana i lepiej zorganizowana, może narazić na niebezpieczeństwo samą godność ludzką, czyniąc człowieka niejako swoim niewolnikiem; wówczas praca może być nazwana ludzką, gdy rodzi się z rozumu i wolności człowieka. papież Paweł VI

Praca jest dobrem człowieka – dobrem jego człowieczeństwa - przez pracę bowiem człowiek nie tylko przekształca przyrodę, dostosowując ją do swoich potrzeb, ale także urzeczywistnia siebie jako człowiek, a także poniekąd bardziej „staje się człowiekiem”. Droga zbawienia przechodzi także przez ludzką pracę. św. Jan Paweł II

 

Trud pracy i dzieła przeszłych pokoleń stanowią dla nas wyzwanie, aby w dalszym ciągu czynić ziemię poddaną, tę ziemię, którą Stwórca nam dał w posiadanie – dał i zadał równocześnie.

św. Jan Paweł II

…Mianowicie pracować, znaczy: rozwijać działalność dla zdobycia środków wymaganych przez różne potrzeby życia, a przede wszystkim przez potrzebę utrzymania go. "W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleb" (Rdz 3, 19). Stąd praca nosi na sobie dwie niejako cechy: mianowicie jest naprzód osobista, ponieważ siła pracy tkwi w osobie i jest właściwością osoby, która jej używa i na której pożytek natura ją przeznaczyła. Dalej, praca jest konieczna, ponieważ do zachowania życia potrzebuje człowiek owoców pracy; sama zaś natura, której nie można być nieposłusznym, nakazu je staranie o życie. Jeśli na pracę patrzyć będziemy tylko z pierwszego, osobistego punktu widzenia, to nie ulega wątpliwości, że się pracownik może zadowolić skromnym zarobkiem; jak bowiem pracę swoją oddaje komuś decyzją własnej woli, tak samo też decyzją swej woli może zrezygnować z części albo z całej płacy. Sprawa jednak inaczej się nam przedstawi, jeśli ze względem na osobisty charakter pracy połączymy wzgląd na konieczność, dającą się zresztą od tamtego odłączyć tylko w myśli, nie w rzeczywistości. W istocie zachowanie życia jest obowiązkiem spoczywającym na wszystkich ludziach, a zbrodnią byłoby nie spełnić go. Z tego to obowiązku wywodzi się prawo do starania się o rzeczy potrzebne dla utrzymania życia, których ubogiemu dostarczyć może tylko płaca otrzymana za pracę.  Fragm. z encykliki "Rerum novarum" Leona XIII

Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami (por. Rdz 1, 28-29). Bóg dał ziemię całemu rodzajowi ludzkiemu, aby utrzymywała wszystkich jego członków, nie wykluczając ani nie wyróżniając nikogo. To stanowi uzasadnienie powszechnego przeznaczenia dóbr ziemi. Ona to przez samą swą urodzajność i zdolność zaspokajania potrzeb człowieka jest pierwszym darem, który Bóg ofiarował człowiekowi, aby utrzymać go przy życiu. Ziemia zaś nie wydaje owoców, jeśli ten dar Boży nie spotyka się z właściwą odpowiedzią człowieka, którą jest praca: właśnie przez pracę człowiek, korzystając ze swej inteligencji i wolności, zdolny jest panować nad ziemią i czyni z niej swe mieszkanie. W ten sposób przywłaszcza sobie część ziemi, nabywając ją właśnie poprzez pracę. Tu leży początek własności indywidualnej. Oczywiście nie może przeszkadzać w tym, aby i inni ludzie posiedli część daru Bożego, a nawet powinien współdziałać z nimi, by wspólnie opanowywać ziemię. Encyklika Centesimus Annus, św. Jan Paweł II

…. Człowiek bowiem pracując nie tylko przemienia rzeczy i społeczność, lecz doskonali też samego siebie. Uczy się wielu rzeczy, swoje zdolności rozwija, wychodzi z siebie i ponad siebie. Jeżeli się dobrze pojmuje ten wzrost, jest on wart więcej aniżeli zewnętrzne bogactwa, jakie można zdobyć. Więcej wart jest człowiek z racji tego, czym jest, niż ze względu na to, co posiada. Podobnie warte jest więcej to wszystko, co ludzie czynią dla wprowadzenia większej sprawiedliwości, szerszego braterstwa, bardziej ludzkiego uporządkowania dziedziny powiązań społecznych, aniżeli postęp techniczny. Albowiem postęp ten może tylko dostarczyć niejako materii do udoskonalenia człowieka, ale sam przez się tego udoskonalenia nie urzeczywistni. Stąd normą aktywności ludzkiej jest to, żeby zgodnie z planem Bożym i wolą Bożą odpowiadać prawdziwemu dobru rodzaju ludzkiego i pozwolić człowiekowi na realizowanie i wypełnianie pełnego swojego powołania bądź indywidualnie, bądź społecznie. Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym GAUDIUM ET SPES 35

 

...wiara w życie wieczne daje chrześcijaninowi odwagę, by jeszcze intensywniej miłować naszą ziemię i pracować, by budować dla niej przyszłość, aby dać jej prawdziwą i pewną nadzieję.

Papież Benedykt XVI

 Ci ludzie, którzy wykonują ciężkie nieraz prace, przez dzieła ludzkie mają doskonalić samych siebie, wspierać swoich współobywateli, a całemu społeczeństwu i całemu stworzeniu pomagać w osiągnięciu doskonalszego bytowania; mają oni również naśladować Chrystusa, którego ręce trudziły się pracą rzemieślniczą i który wraz z Ojcem ustawicznie działa dla zbawienia wszystkich: mają Go naśladować w czynnej miłości, ciesząc się nadzieją i dźwigając brzemiona jeden drugiego, i przez samą swoją codzienną pracę wznosić się na wyższy stopień świętości, także apostolskiej. Sobór Watykański II

Zachęcam was, bracia, abyście coraz więcej się doskonalili i starali zachować pokój, spełniać własne obowiązki i pracować własnymi rękami, jak to wam nakazywaliśmy (1 Tes 4,11).Z powyższych słów Apostoła wynika, że jesteśmy powołani przez Boga zarówno do pracy wewnętrznej nad kształtowaniem naszej osobowości i nad rozwojem życia Bożego w nas, jak i do pracy zewnętrznej, związanej z zadaniem, jakie Bóg każdemu z nas wyznaczył do spełnienia na ziemi.Te dwa rodzaje prac – wewnętrzna i zewnętrzna – wzajemnie się wspierają i łączą tak ściśle, że trudno je rozdzielić. Obie – właściwie prowadzone – przyczyniają się do pomnożenia: Bożej chwały, dobra wśród ludzi i naszego uświęcenia. Ks. Leon Walaszek

Każda praca jest świadectwem godności człowieka i jego panowania nad stworzeniem.  Jest też okazją do rozwoju własnej osobowości. Jest łącznikiem jedności z innymi ludźmi, źródłem utrzymania własnej rodziny, sposobem polepszenia bytu społeczności w której żyjemy, a dla całej ludzkości postępem. bł. J. Escriva

Co oznacza zastosowane do pracy słowo godność? Oznacza pracę, która w każdej społeczności wyraża istotną godność każdego mężczyzny i każdej kobiety: oznacza pracę wybraną w sposób wolny, która zwiąże skutecznie pracowników, mężczyzn i kobiet, z rozwojem ich wspólnoty; oznacza pracę, która w ten sposób pozwala, by pracownicy byli szanowani i pozostawali poza zasięgiem wszelkiej dyskryminacji; oznacza pracę pozwalającą zaspokoić potrzeby rodzin i wykształcenie dzieci, by one same nie były zmuszone pracować; oznacza pracę pozwalającą pracownikom na swobodne organizowanie się i by słyszany był ich głos; oznacza pracę pozostawiającą wystarczającą przestrzeń do odnalezienia własnych korzeni na poziomie osobistym, rodzinnym i duchowym; oznacza pracę zabezpieczającą godne warunki pracownikom, którzy doczekali się emerytury. Papież Benedykt XVI

Praca ludzka to nie tylko działanie na zewnątrz, ale doskonalenie wewnętrzne człowieka. Zresztą pomiędzy tomistycznym pojęciem VITA ACTIVA i VITA CONTEMPLATIVA nie ma rozbieżności. Przeciwnie, są to dwa filary życia ludzkiego wspierające się wzajemnie. Każde działanie na zewnątrz wzbogaca osobowość ludzką, praca wewnętrzna czy kontemplacja jest przygotowaniem, jest zdobyciem bogatszych środków dla działania na zewnątrz (...)

Praca jest obowiązkiem człowieka zarówno z prawa naturalnego, jak i objawionego. Doskonalenie się osobowe i doskonalenie świata zewnętrznego jest również obowiązkiem każdego człowieka i całej ludzkości (...). Czesław Strzeszewski

Świat sam w sobie jest doskonały, a jednak bez pracy człowieka nie osiągnąłby właściwego celu, nie posiadłby właściwej sobie miary doskonałości, zamieniłby się w dżunglę lub dziką pustynię. kard. Stefan Wyszyński

 

 

 

Człowiek nie jest w stanie pracować, gdy nie widzi sensu pracy, gdy sens ten przestaje być dla niego przejrzysty, gdy zostaje mu niejako przysłonięty. św. Jan Paweł II

 

Praca ludzka nabiera głębszego znaczenia, jeżeli spojrzymy na nią w świetle nauki chrześcijańskiej: celem pracy jest prowadzić do tworzenia tu na ziemi świata nadprzyrodzonego, który nie będzie doskonały i wykończony, dopóki wszyscy razem nie utworzymy doskonałego człowieka. bł. papież Paweł VI

Należy tak wynagradzać pracę, aby dawała człowiekowi środki na zapewnienie sobie i rodzinie godnego stanu materialnego, społecznego, kulturalnego i duchowego stosownie do wykonywanych przez każdego zajęć, wydajności pracy, a także zależności od warunków zakładu pracy i z uwzględnieniem dobra wspólnego. Sobór Watykański II

Praca (...) ma służyć człowiekowi, ma człowieka uszlachetniać. Stąd człowiek nie może być niewolnikiem pracy i w człowieku nie wolno widzieć tylko wartości ekonomicznych. W życiu osobistym, społecznym, zawodowym, nie można budować tylko na materializmie. Materializm nie może brać góry nad duchową stroną człowieka. bł. Jerzy Popiełuszko

Praca ręczna jest przewidziana do czterech celów: po pierwsze, aby zapewnić sobie to, co konieczne do życia; po drugie, aby uniknąć bezczynności, która jest źródłem wszelkiego zła; po trzecie, aby powstrzymać pożądanie, ponieważ praca wyczerpuje ciało i po czwarte, aby dać nam możliwość dawania jałmużny. św. Tomasz z Akwinu

Praca jest jednym ze środków naszego postępu duchowego. Ma ona być tak wykonywana, by w jej wyniku człowiek stawał się lepszy nie tylko w znaczeniu sprawności fizycznych, ale i moralnych. Kard. Stefan Wyszyński

 Praca jest po to, by żyć i by tworzyć… by człowiek był coraz doskonalszy, coraz bardziej świadomy swojej odpowiedzialności, swojej wierności przed Bogiem, przed swoim sumieniem.  bp Jan Szlaga

Bądźcie silni w swej wierze,
radośni w służbie Pana

oraz hojni w rozporządzaniu swym czasem i swymi zdolnościami!

Pomagajcie budować lepszą przyszłość dla Kościoła i dla swego kraju, stawiając dobro innych przed swoim własnym.

Benedykt XVI

Chrześcijanin, zaniedbujący swoje obowiązki doczesne,  zaniedbuje swoje obowiązki wobec bliźniego, co więcej, wobec samego Boga i naraża na niebezpieczeństwo swoje zbawienie wieczne. Konstytucja Dogmatyczna o Kościele

Praca ludzka stoi w pośrodku całego życia społecznego. Poprzez nią kształtuje się sprawiedliwość i miłość społeczna, jeżeli całą dziedziną pracy rządzi właściwy ład moralny. św. Jan Paweł II

W przeszłości, u początków każdej ludzkiej społeczności, współdziałały ze sobą zawsze te dwa czynniki: praca i ziemia; nie zawsze jednak pozostają one w tej samej relacji do siebie. Niegdyś naturalna urodzajność ziemi jawiła się i rzeczywiście była głównym czynnikiem bogactwa, a praca była niejako pomocą i uzupełnieniem dla tej urodzajności. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej też widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi.

Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi i pracować dla innych: znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać potrzeby drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana. Encyklika o sprawach społecznych Centesimus Annus (fragmenty) św. Jan Paweł II

Praca ma pierwszorzędne znaczenie dla realizacji człowieka i dla rozwoju społeczeństwa. Musi być organizowana i wykonywana z pełnym poszanowaniem ludzkiej godności i w duchu służby dobru wspólnemu. Jest ważne, aby człowiek nie stał się niewolnikiem pracy, by nie traktował jej w sposób bałwochwalczy, sądząc, że to właśnie ona nadaje ostateczny i definitywny sens życiu. papież Benedykt XVI

Praca wspólnie podejmowana czyni wspólnymi nadzieje, cierpienia, pragnienia i radości, a przez to jednoczy wole, zbliża umysły i wiąże między sobą serca.

Wykonując pracę, ludzie odkrywają, że są braćmi. bł. Papież Paweł VI

 

 

Potrzeba żyć i pracować w czasie, nosząc tęsknotę za Niebem.

św. Jan Paweł II

Jesteśmy powołani do krzewienia jedności i do budowania świata  bardziej sprawiedliwego i braterskiego w oparciu o trwałe wartości.

Na tyle, na ile spełniamy nasz obowiązek, służymy innym i trzymamy się tego, co słuszne, nasz umysł staje się bardziej otwarty na prawdy głębsze i umacnia się nasza wolność w trzymaniu się tego, co jest dobre. Papież Benedykt XVI

Modlitwa o szacunek dla pracy

Panie, któryś pracę uczynił jedną z podstawowych potrzeb życia ludzkiego, warunkiem zdrowia, sposobnością służenia bliźniemu,

źródłem środków utrzymania, drogą do rozwoju osobowości, kultury i postępu...

Racz sprawić abyśmy nie zatracili poczucia jej dostojeństwa i nie wypaczyli jej celów.

Naucz nas pracę i jej owoce szanować i kochać oraz miłością naszą do Ciebie i bliźnich trud naszych rąk, rozumu, serca i woli – uświęcać.

Niech w całym życiu naszym praca dla Ciebie i dla świata zajmie główne miejsce.

I niech obok naszych modlitw stanie się równie pełnym wyrazem naszej miłości i naszego hołdu dla Ciebie. Amen.

Daj mi, Panie, tę łaskę,

bym nie tylko sam był pracowity,

ale i innych zdołał zachęcić do pracy zarówno słowem jak i przykładem...

Abym potrafił w najbliższym sobie środowisku

urabiać opinię przeciwną szerzącemu się bumelanctwu i brakoróbstwu

na rzecz zdrowej atmosfery rzetelnej pracy.

Abym ofiarowywał Ci zawsze wszystkie moje prace i ich owoce

uświęcając je nadprzyrodzoną intencją.

Do Ciebie bowiem one należą, Panie,

bo Ty błogosławisz moim wysiłkom,

czuwasz nade mną w czasie zajęć,

dodajesz sił do przezwyciężenia trudności,

wpływasz na to, że wydawają owoce, przynoszące ludziom pożytek,

a Tobie chwałę. Amen. O. Leon Walaszek

 

Droga zbawienia przechodzi także przez ludzką pracę.

Praca jest dla człowieka, a nie człowiek dla pracy. św. Jan Paweł II

 Szabat – koniec dzieła "sześciu dni". Tekst święty mówi, że "Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował", "w ten sposób zostały ukończone niebo i ziemia", i że Bóg "odpoczął dnia siódmego", "pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym" (Rdz 2, 1-3).  Katechizm Kościoła Katolickiego 345

Stworzenie zostało powołane do istnienia ze względu na Szabat, a więc kult i adorację Boga. Kult jest wpisany w porządek stworzenia (Por. Rdz 1, 14). Operi Dei nihil praeponatur – wskazując w ten sposób na poprawny porządek ludzkich zajęć. KKK 347

...Z kolei sam wypoczynek, jeśli nie ma się stać jałową bezczynnością, która wywołuje uczucie nudy, musi być źródłem duchowego wzbogacenia, zapewniać większą wolność, umożliwiać kontemplację i sprzyjać braterskiej wspólnocie. Dlatego spośród różnych form ludzkiej kultury oraz rozrywek, jakie proponuje społeczeństwo, wierni winni wybierać te, które najbardziej odpowiadają życiu zgodnemu z nakazami Ewangelii.

W tej perspektywie odpoczynek niedzielny i świąteczny zyskuje wymiar »proroczy«, potwierdza bowiem nie tylko absolutny prymat Boga, ale także prymat godności człowieka nad wymogami ekonomii, a ponadto zapowiada w pewien sposób nadejście »nowego nieba« i >nowej ziemi«, gdzie człowiek zostanie ostatecznie i całkowicie wyzwolony z niewoli swoich potrzeb. Mówiąc krótko, dzień Pański staje się w ten sposób, w sensie najbardziej autentycznym, także dniem człowieka . Fragmenty Listu Apostolskiego Jana Pawła II Dies Domini o świętowaniu niedzieli; Watykan, 31 maja 1998

 

 

Święta

Wtorek, XXVIII Tydzień zwykły Rok A, I Wspomnienie św

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Galeria

Wyszukiwanie